Voor het eerst schreef ik een muziekbijlage voor tijdschrift De Orgelvriend. Rorate Caeli, een korte meditatie over het gelijknamige gregoriaanse Adventsgezang, werd gepubliceerd in het recente Decembernummer.
Rorate Caeli is het introïtusgezang dat vanouds bij de vierde zondag van de Advent hoort, en er is een beurtzangvariant met een refrein dat daarop is gebaseerd. De tekst van het introïtusgezang luidt:
| Rorate caeli desuper, et nubes pluant iustum: aperiatur terra, et germinet Salvatorem. | Hemel, laat gerechtigheid neerregenen, laat haar neerstromen uit de wolken. Laat de aarde zich openen zodat redding (de Redder) zal ontkiemen. |
De beurtzangvariant bevat enkel de eerste twee regels in het refrein, zoals hier te horen is:
In de orgelbewerking zijn vallende druppels te horen, telkens iets lager (chromatische dalende ladder), totdat ze in de laagte van het pedaal blijven liggen. Door dat gedruppel heen klinkt telkens de gregoriaanse refreinmelodie in verschillende stemmen en wisselende toonsoorten, een aanhoudend gebed. In de laatste maten is ook die melodie gaan liggen en begint er richting het slotakkoord op die liggende voedingsbodem heel voorzichtig iets te ontkiemen, in een open klank van gestapelde kwinten; ruim en hoopvol.
Ik dank de redactie van de Orgelvriend (met name Joost van Beek en Dick Sanderman) hartelijk. Mooi dat ik dit mocht doen! Bestel hier of hier een los nummer of word abonnee. Van harte aanbevolen!
Foto door Maddy Baker op Unsplash.
Henk Vogel 