Al enige tijd was ik van plan mijn orgelbewerking ‘Zo vriendelijk en veilig als het licht‘ te arrangeren voor instrumentaal ensemble. Vorige week kwam het ervan: een arrangement voor strijkorkest met solistische rollen voor met name viool en cello, uiteindelijk aangevuld tot een strijkkwartet.
In mijn beleving is het stuk gegroeid: het is gelaagder geworden, spannender. Het slot is opener. Het vriendelijke, veilige licht is het eeuwige licht dat waakt over ‘al mijn gangen’. Inderdaad, ik ging de tekst lezen terwijl ik naar de muziek luisterde. Bij het componeren had ik niet de tekst expliciet willen uitdrukken. Nu, bij het luisteren, bleek de tekst toch mee te resoneren in de muziek. De verschillende soli lijken dan opeens een ronddwalende figuur of ziel te verbeelden die misschien dreigt te vallen of de weg kwijt is. En ‘vriendelijk en veilig’ wordt in mijn beleving uitgedrukt in de warme harmonieën van het koraal.
Hoe het ook zij, ik genoot ervan eens voor een strijkorkest te schrijven; dat doe ik niet zo vaak. Wat zou het geweldig zijn om het eens uitgevoerd te horen worden!
Foto door Julia Taubitz op Unsplash
Henk Vogel 