Elk van de veertig dagen naar Pasen een andere psalm, dat is het idee. Net als in mijn onderzoek: psalmen in allerlei stijlen, ook vrije nieuwe teksten die als ‘psalm’ gepresenteerd worden.
Vandaag een nieuwe psalm van Jeroen Theunissen:
Geen toorn, geen donder had ik gewenst,
geen verkleumde handen en ijskoude voeten,
Ik had op het zomerse weer dat dalen
doet bloeien en bewoonbaar maakt gehoopt.
Ik zou in uw heesterachtige dennen
net onder de boomlijn vertroosting vinden.
In zweet zou ik offers brengen, verbinding
met alledaagse valleien verbreken.
Nu roep ik in wolken verdwaald om licht,
om uitzicht en een pad dat mij verder leidt,
Ik zocht toevlucht bij u voor verdriet zonder reden,
voor tragiek en de tijd die één richting kent
maar ik struikel en val, en mijn stap is onzeker,
verdomme, berg, waarom is er geen antwoord.
Ik wilde alleen maar uw flanken beklimmen,
uw eenzaamheid voelen en ruiken.
Ik wilde alleen maar uw flanken beklimmen,
met rugzak en kaart op weg naar elders.
Tekst en voordracht: Jeroen Theunissen
Foto: Vincent Péré op Unsplash
Henk Vogel 