Antiphon 3

Antiphon for Chapter 3 (‘A Psalm is always a memory’), taken from Psalm 151.

En we zingen voor de heimwee van het leven dat brak, voor de grote zon in het ongebroken vat. We zingen tegen zwijgen, tegen wit tussen de woorden, tegen wat ons ontglipt en we onderweg verloren. Goden, liefdes, wie we waren en nu alleen nog maar herhalen. Is een lied niet altijd een herinnering? Onthoud een nieuwe psalm iets nieuws dan? Of is het steeds opnieuw? Alles oud onder de zon. Alles één gemis waarover steeds wordt gezongen.

And we sing for the nostalgia of life that broke, for the great sun in the unbroken vessel. We sing against silence, against white between words, against what eluded us and what we lost along the way. Gods, loves, who we were and now only repeat. Isn’t a song always a memory? Does a new psalm remember something new then? Or is it always repeating? All old under the sun. All one loss about which is always sung.

The entire performance can be watched here (fragment starts at 1:17:38)

Lyrics: Marjolijn van Heemstra Music: Boudewijn Tarenskeen Performance: Cappella Amsterdam, Gerrie Meijers (organist), Orgelpark Amsterdam, 8 December 2019 Photo: screenshot taken from http://www.cultuur247.nl