Elk van de veertig dagen naar Pasen een andere psalm, dat is het idee. Net als in mijn onderzoek: psalmen in allerlei stijlen, ook vrije nieuwe teksten die als ‘psalm’ gepresenteerd worden.
Vandaag een nieuwe psalm van Lies van Gasse:
zakken zwemmen plastic bellen
zaden zand en stuivers smijten
likken bellen lekken briesen
zonder zand en zonder snater
Zuinig zullen wij zingen.
Het kriebelt in de natte woorden
van oorsprong die ik ergens vond.
Laat ons dus een wereld bouwen,
laat ons bouwen nieuw en glad:
nooit meer blauw als afdekfolie
nooit meer zacht en nooit meer rad.
grassen grissen sprieten stuiver
gierst en garenloze wolken
mossen steken mare stekken
stop de stateloze stakker
Zuinig zullen wij zingen,
zuinig als een zachte vogel.
Het kriebelt in het zaaiend kruit,
de bom die ik zo lang heb gestrooid.
Laat ons dan een hemel stutten,
laat ons steken, scherp en puntig:
niet meer rond als kauwgumballen,
niet meer wollig, niet meer pluis.
kijken met je handen
kijken met het korrelige oppervlak van je wreef
kijken met de holtes tussen je tenen
kijken met een nagelriem
kijken als een evenwijdig gekorte afrastering
wroeten modderen slapen arbeiden
nieuwe luchten nieuwe klei
ademen huilen naaien harden
laat de torens kijk naar mij
Gul zullen wij zingen,
gul als volgeladen vliegtuigen
op terroristen nagelezen.
Het kriebelt in de afgeplatte zin
die ik rond je oorsprong heb getrokken.
Laat ons nieuwe einder schikken,
laat ons schikken, vers en rank:
plakband, snippers, espressodopjes,
even hoekig, even krap.
zakken zepen plastic bellen
grienen grissen spuiten stoefen
ademen wenen naaien snerpen
raap de voeten uit het water
Laat ons nu een hemel bouwen
op de overladen horizon
zonder fouten in de schikking
nooit meer prikkig, nooit meer scherp,
nooit meer rond en nooit meer vol.
Henk Vogel 